Atopowe zapalenie skóry jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób skóry. Występuje u 1-3% dorosłych, u dzieci nawet do 20% populacji. W większości przypadków choroba rozpoczyna się w dzieciństwie, z czego w około 60% przypadków już w pierwszym roku życia. Cechą charakterystyczną tej choroby jest silny świąd, typowe umiejscowienie zmian (zgięcia łokciowe, podkolanowe, twarz, szyja), obraz kliniczny zmian skórnych (zmiany rumieniowe, grudki, pęknięcia skóry), możliwość współistnienia innych chorób atopowych(astma, katar, zapalenie spojówek) u chorego lub jego rodziny. Choroba może być uwarunkowana genetycznie, ale na jej przebieg ma wpływ wiele czynników środowiskowych. Czynnikami prowokującymi rozwój choroby mogą być warunki kilmatyczne, czynniki psychogenne, drażniące, drobnoustroje oraz alergeny powietrznopochodne i pokarmowe.

Leczenie chorych zależy od okresu choroby, nasilenia zmian oraz indywidualnej odpowiedzi na leki. Stosujemy leki przeciwalergiczne doustnie, maści i kremy steroidowe lub inhibitorami kalcyneuryny (Elidel, Protopic), dietę. Bardzo ważnym postępowaniem jest stała pielęgnacja suchej, swędzącej skóry odpowiednimi preparatami nawilżającymi i natłuszczającymi (emolienty).